Laat ik beginnen met alle lezers een gezond en voorspoedig 2026 toe te wensen. Ik wens dat dit jaar dat zal brengen wat u ervan hoopt of wellicht verwacht. Op voorhand zal het voor Petra en mijzelf hopelijk een bijzonder jaar worden, mede omdat onze jongste dit jaar haar diploma hoopt te halen voor het VWO. Ik heb ontzettend veel respect voor de manier waarop ze dit 6 jaar lang doet. Als ik wel eens in haar Engelstalige biologie boek kijk denk ik na 1 alinea…het zal wel 😊 Overigens markeert dit ook weer een periode in ons leven, het is onze laatste die van de middelbare school zal gaan. Zoals zovelen van haar leeftijd heeft ze eigenlijk nog geen idee wat ze voor vervolg opleiding wil gaan doen. Misschien gaat ze een dienjaar doen, dan ga je een jaar in dienst bij defensie en aan allerlei onderdelen van de krijgsmacht snuffelen. Tja en om haar dan te helpen zegt de decaan op school, nee joh dat is toch onder je niveau. Man denk ik dan, laat mensen gaan doen waar ze blij van worden en niet alleen werk “van je niveau” of waar je veel geld mee verdient. Dus… mocht u de gouden carrière tip hebben voor een slimme, hardwerkende en bij tijd en wijlen bijdehante tante laat het me maar horen 😉 (zorg en onderwijs wordt het voorlopig niet)
Petra hoopt trouwens ook op veel vroege duiven voor mij, vooral omdat ik dan tijdens en direct na de vluchten vrolijker ben haha. En dat hopen wij als liefhebbers denk ik allemaal, maar zo eenvoudig is het allemaal niet. De kweek verloopt zoals gehoopt wel voorspoedig, vooral het feit dat de 1e ronde van Rambo 2 jongen heeft opgeleverd doet me deugd. De laatste jaren was het er steeds 1 bij de eerste ronde. De 2e ronde waar hij nu op zit is ook bevrucht dus dat stemt uiteraard tevreden.
Persoonlijk vind ik kweken leuk en ook mooi om de natuur aan het werk te zien, je hebt van die koppels die steeds samen op het nest zitten om de jongen te voeren, zoals hieronder bij de ouders van “Patricks Choice”.
Inmiddels is de vakantie al bijna weer ten einde. Ik heb niet veel bijzonders gedaan, echt rust gepakt en de tijd genomen om wat te lezen. Niet alleen het Spoor, maar ook een boeken die je laten nadenken over hoe je in elkaar zit als persoon. Wanneer je in het onderwijs werkt word je gedwongen dieper na te denken over het gedrag van je leerlingen (maar ook je collega`s) Althans dat zou wel moeten vind ik. Kijk, de meeste mensen binnen het onderwijs zijn inmiddels wel zover dat ze niet meer zeggen “Wat een vervelend jong is dat”, maar, “Het is geen onaardige jongen, maar zijn gedrag is vervelend”. Maar dan is de volgende vraag die je jezelf moet stellen, waar komt dit gedrag vandaan? Is het angst, woede of een schreeuw om aandacht? Pas wanneer je dat weet kun je het gedrag goed beïnvloeden. Of nee, we gaan het gedrag niet beïnvloeden, door het stellen van de juiste vragen gaan we op zoek naar de oorzaak van het gedrag en hopen we dat de leerling in kwestie hierdoor in staat is zijn eigen gedrag aan te passen. Interessante materie, vooral omdat je terwijl je aan het lezen bent herkenning ziet, althans ik wel 😊 Nu hopen dat mijn omgeving er ook iets van gaat zien😉
Wat ik in het vorige blog ook heb aangegeven is dat er ook een aantal hokbezoeken gepland stonden. Zo ben ik op 2 tophokken geweest, allereerst met Patrick op de hokken van Team van Oss in `s Hertogenbosch. Stonden we daar met ons goeie gedrag in de snijdende kou duiven te keuren. Maar wat we al wisten (we zijn al eerder op de hokken geweest) werd weer bevestigd, wat een geweldige duiven zitten er. Uiteraard ken ik het soort goed, ik heb er nog diverse op mijn eigen kweekhok zitten en ik ben er goed mee. Zo is de “174” mijn beste vliegduivin van de laatste jaren (zit nu op het kweekhok) en was de “Petra” mijn beste dagfond duivin van het afgelopen jaar. Beide zijn 50% van Oss duiven en komen uit de best verervende oude lijnen van van Oss. Naast de duiven ook nog naar het hok gekeken, het verluchtings systeem is hetzelfde als op mijn weduwnaarshok, met dien verstande dat zijn hok op het zuiden staat en dat van mij op het noorden. Na het keuren van de duiven nog gezellig 2 uur zitten melken en toch wel weer interessante dingen gehoord, maar vooral, zorg hoe dan ook voor goeie duiven.
Een klein weekje later met een deel van het “Habru-busje” naar Richard geweest. Eigenlijk hetzelfde laken en pak, een geweldig hok met duiven die inmiddels bewezen hebben om van 100-650 km kop te kunnen vliegen.
En ook die duiven ken ik goed omdat ik zowel in 2021 als in 2023 jongen heb gekocht uit zijn “Olympic Max”. In korte tijd gaven die ook al bovengemiddeld goede op mijn hok, komend jaar 8 kleinkinderen op mijn vlieghok, dus ben benieuwd. Wat de duiven van de bezochten hokken in ieder geval gemeen hebben zijn een zachte pluim, strak in het pak en eigenlijk allemaal goed gebouwd.
Er zijn ook 2 liefhebbers uit de buurt bij mij komen kijken, 2 jonge liefhebbers,1 ervan speelt binnen een paar jaar al goed mee op de marathon vluchten, de ander heeft afgelopen jaar een hokje neer gezet en is met wat laatjes begonnen. Dus ook hier is er weer hoop, er blijven (ook jonge) liefhebbers bijkomen. Belangrijk om dit soort jonge gasten met raad en daad (en in mijn geval wat jonge duiven) bij te staan. Uiteraard verzuchten ze dan wel eens, pfoe er komt best wel wat bij kijken, maar als ervaringsdeskundige weten we allemaal dat het een prachtige hobby is die echter veel tijd, geld en de nodig frustratie (kan) kosten. Zeker wanneer je fanatiek bent en elke week wil winnen. De mannen hebben veel duiven in handen gehad en de conclusie was dat de “326” in de hand echt een super was. Ook haar zusje (die ik voor de kweek heb gehouden) werd zeer gewaardeerd. Een andere zus zit bij een maatje van me waar ik samenkweek mee doe en ook dat is een super in de hand. Laten we hopen dat super in de hand na het seizoen ook super in de mand is gebleken.
Tot slot gaan we (William en ik) misschien meewerken aan een reality serie over de duivensport op TV. Via de vereniging ben ik benaderd of ik hieraan mee wilde werken en aangezien William een acteurs carrière ambieert (heeft al minirolletje in Flikken Rotterdam gehad) was hij in ieder geval erg enthousiast 😉 De dame die ik heb gesproken is redacteur van een aantal grote producties geweest dus blijkbaar gaan ze het serieus aanpakken. Afgelopen week even een intro fimpje laten maken (op moment van schrijven nog niet beschikbaar) door nicht Fenna (ook de maker van mijn website) , mochten we door de casting komen, er zijn meer dan 100 liefhebbers benaderd, dan komen ze in het voorjaar een aantal dagen draaien. Of we nu mee gaan doen of niet, ik denk dat dit een mooie en nuttige promotie is van onze hobby.






