Wie het weet mag het zeggen

Wie het weet mag het zeggen.

Een paar weken geen blog, dus hij is dit keer aan de lange kant. We zijn inmiddels weer 3 weken verder en dat betekent ook 3 weken dichter bij het seizoen. Wanneer dit gaat starten is nog steeds onduidelijk, afgelopen week werd er weer divers “fake news” gedeeld wat circuleerde op social media. Ik hou het erop dat we de 2e of 3e week van april gaan starten, maar wie het weet (de minister) mag het zeggen.

Afgelopen weken heb ik zowel de oude duiven (paratyfus) als de jonge duiven (paratyfus en coli) geënt. Dit doe ik al jaren oraal en dat naar grote tevredenheid. Reden hiervoor is 2 ledig, ik kan het in mijn eentje doen en ik heb me laten overtuigen dat het opbouwen van een goede immuniteit het beste via de darmen kan gebeuren. Daar had ik tijdens een recent etentje met de club een leuk gesprek over met een clubgenoot. Die had van een aantal Belgische top spelers gehoord dat oraal enten nutteloos is, omdat de entstof in de krop (door zuren) grotendeels wordt afgebroken. Dit zou gebaseerd zijn op een wetenschappelijk artikel hierover. Uiteraard ben ik even in de pen gekropen om dit bij de wetenschappers na te vragen ( Peter Boskamp en het EVL) en de antwoorden waren wat mij betreft duidelijk. Boskamp reageerde door te stellen dat ook de besmetting van Salmonella oraal gebeurt, waarom wordt die in de krop niet afgebroken was zijn vraag. Het EVL reageerde als volgt:

Hi Harry,

Helaas is dit volstrekt onjuist, de bacterie antigenen, zitten namelijk in vet bolletjes en worden dus niet afgebroken, het bewijs is eveneens eenvoudig  jijzelf gebruikt het en vele anderen geen van hen heeft problemen met paratyphus, het zelfde voor coli en schimmels. Wij kunnen aantonen dat dit ook zo is omdat coli verlaagd blijft enkel goede coli’s zichtbaar aanwezig zijn in de darmen.

Ik zou graag de wetenschappelijke publicatie zien dat dit niet zo is, het grote probleem is namelijk dat ze geen atistoffen in de darm meten en ook niet in het bloed, wij kunnen aantonen dat de antistoffen IgA sky high zijn in de darm dit is waarom de pathogenen coli’s niet meer groeien en opgeruimd worden zelfde is dit voor schimmels en para.

Grote probleem is dat vele mensen het vogel immuun systeem niet begrijpen, bij een vogel liggen alle immuun organen langs de darm niet zo als bij de mens gekoppeld aan de bloedbaan . Dit is een essentieel verschil

Weet niet hoe die Belgen aan dit verhaal komen maar heel verstandig klinkt het allemaal niet😊. 

Overigens zijn het niet enkel antistoffen die een rol spelen maar ook cellulaire immuniteit speelt een grote rol, tevens was het zo dat tijdens de ontwikkeling van corona vaccins er maar een vaccin was wat 100% bescherming bood den dat was oraal, het zelfde zien we bij kippen vaccins die ook meestal oraal gegeven worden 

Hoop dat je dit nu allemaal kunt weerleggen, ze kunnen me altijd bellen, maar artikel zie ik graag tegemoet

Opnieuw, wie het weet mag het zeggen, maar voor dit moment heb ik geen reden om van de door mij gekozen methode af te stappen.

Vorige week zijn ook de door mij geschonken bonnen verzilverd. Ik heb al eerder aangegeven dat ik dit jaar zeer karig geweest ben met bonnen. Beide bonnen zijn gekocht door Richard (van den Bos) dus die heeft een mandje duiven meegekregen uit mijn beste. Altijd blij als een goede liefhebber de gok aandurft om mijn bonnen te kopen, ik weet zeker dat hij eruit haalt wat erin zit. Tijdens het bezoek van Richard gebeurde er nog iets bijzonders. Er vloog ineens een duif boven het hok die duidelijk hier moest zijn. Omdat ik Richard diverse duiven in handen heb gegeven twijfelde ik even of er 1 was ontsnapt. Nadat de duif was binnen gelopen bleek het de “809” te zijn, een duivin die ik na lang twijfelen had opgeruimd eind 2024( stond zo in het systeem). Geen idee of ik haar alsnog heb weggegeven, maar ze zat er in ieder geval hier weer. Dus mocht u het duifje hebben laten ontsnappen en haar terug willen, meld u zich dan even. Of als u het duifje voor iets anders kunt gebruiken, laat maar horen.

Gisteren zijn we met het “Habru-busje” naar Geesteren afgereisd. Mijn Zeeuwse vrienden hadden daar een hokbezoek geregeld bij Jan Nijboer. Jan heeft een aantal jaar geleden een droom accommodatie laten bouwen voor zijn geliefde hobby. Eenmaal ter plekke aangekomen bleek er een cameraploeg klaar te staan die opnames kwam maken voor het documentaire op tv waar de duivensport in al zijn facetten wordt getoond. Als je de tuin bij Jan instapt wordt je wel even stil als je het prachtige hok ziet. Tja, hok is niet de juiste benaming het is meer aan duivenpaleis, maar niet gebouwd voor decadentie, maar om de gevleugelde topatleten zo goed mogelijk voor te bereiden op de wedstrijden.

Na een zeer hartelijk welkom van Jan en vrouw Irene werden na de koffie en Zeeuwse bolussen de kweekhokken bekeken, of eigenlijk meer de duiven die erin zaten.

Al snel bleek dat Jan een prachtige kolonie duiven heeft zitten, de ene nog mooier en beter in de hand dan de andere, velen met een topafstamming, maar belangrijker nog, met bewezen kweek en vliegprestaties. Voor mij sprong “Dean” er wel uit, die nu tegen zijn topduivin Ariane gekoppeld zit.

 

Geweldige duif in de hand maar ook prachtig om te zien en een super uitstraling, gewoon een genot om dit soort duiven in handen te mogen hebben. Als verrassing had Jan een aantal jongen klaar gezet, zodat iedereen een stamkaart mocht trekken en met het desbetreffende duifje naar huis mocht. Ik trok een prachtig krasje, ook super gebouwd en met een slimme uitstraling.

We hebben al afgesproken om met de duifjes die de start halen een onderlinge “Jan Nijboer-cup” te gaan vervliegen, een mooie manier om de sport nog meer verbindend te maken.

Al met al een indrukwekkend bezoek, met een indrukwekkende accommodatie, indrukwekkende duiven en “indrukwekkende” mensen erachter. Hiermee bedoel ik dat Jan en Irene, naast de duiven ook nog een druk en succesvol bedrijf en een dynamisch en gezellig gezin runnen. Hun liefde en passie zie je in al die 3 facetten terug, mooi om te zien. En ondanks het feit dat er een bizarre accommodatie staat, heb ik Jan leren kennen als een liefhebber die nog gewoon elke week de eerste wil vliegen. Wat er verder nog indrukwekkend was in Geesteren laten we even voor wat het is, want “What happens in Geesteren, stays in Geesteren” 😊 Het zou zomaar kunnen dat we niet voor het laatst in Geesteren zijn geweest, als het niet voor de gezelligheid is dan wel voor toekomstige versterking, want die durf ik daar zonder twijfel te halen.

Op eigen hok gaan we rustig verder met de voorbereiding van het seizoen, de oude trainen inmiddels een 45-60 minuten, maar zolang we niet weten wanneer we starten probeer ik ze nog een beetje te remmen.

Tot slot zijn we bij de OLR Carmelo Yupi aangekomen bij de finale races. Gisteren de eerste 500 km vlucht, we zaten niet super vroeg maar hadden de duiven wel snel thuis. We, team Bob Jansen-W Blaak, starten met de 111e en 155e plek tegen 2100 duiven. Het zijn helaas tot nu toe steeds snelle vluchten, ik denk dat onze duiven wat zwaarder weer nodig hebben om echt in de kop te vliegen. Overigens komen de duiven er wel super naar huis, want op het moment van schrijven zijn er inmiddels een kleine 1900 van de 2100 thuis, dus dat is prima. Volgende week nog een nieuwe kans op 500 km, eens kijken of dat wat vroegere duiven oplevert.

en_USEnglish