Het zijn op z`n zachts gezegd weer bijzondere weken in de duivensport. Als ik gisterenavond mijn blog had geschreven was ik binnen 15 regels klaar geweest. Want ik was er ook een beetje klaar mee. Ook wel eens lekker zullen sommige denken, want ik ben regelmatig te langdradig 😉
Afgelopen week was het op het oude duivenhok chaotisch, veel duiven (ook die gewoon op tijd waren) hebben een tik gehad en dat merk je dan met trainen. Of je let zelf even niet op en er gaat er 1 naar buiten die nog niet zover is. Ach we kennen het allemaal wel. Daarnaast vraten ze daar de hitte zeer karig, al met al geen lekkere voorbereiding voor wat weer een pittige vlucht leek. Tel daar als laatste bij op dat mijn bovenste van vorige alleen nog op een foto te bewonderen is en de meeste liefhebbers weten dat je energie even op een lager pitje staat.
We stonden uiteindelijk op Pont st Max, 326 voor hier. Ik ging er, ook gezien de meldingen, vanuit dat 1300 meter mogelijk moest zijn, dat zou om 13.11 hier duiven zijn. Dat zat er vandaag zeker niet in want op `19 komt uit de goede hoek opnieuw de “25-326” aanvliegen, die niet draait maar over het hok op de plank valt. Duidelijk moe bleef ze op de rand zitten en probeerde ik haar rustig pratend over antenne te krijgen. Duurde het 5-10 seconden? Hoe dan ook, teveel want ze verspeeld er de 1e mee in de club bleek achteraf. Een goede minuut later komt uit het westen de “23-895” aan. Waar ze eigenlijk als nood is toegevoegd aan de vliegploeg (wilde ze naar de kweek doen), komt ze dit jaar veel beter naar huis dan vorig jaar, ook best bijzonder. De duiven komen daarna traag maar redelijk gestaag naar huis echter, de “25-317” nog niet. Hij is mijn beste jaarling en een unheimisch gevoel bekruipt me. Bij het afslaan op de club heb ik er 17 van de 20, `s avonds 19/20… maar geen “317”. Het zal toch waar zijn schiet er door mijn hoofd. Hoe blij, of niet blij, je met een uitslag bent hangt ook af van dit soort dingen. De uitslag is uiteindelijk 8/12/33 tegen 770 duiven, dit zijn de eerste 3:
En of het nog niet genoeg was ontsnapt er bij het voeren van de kweekduiven in mijn kleine tuinhok een dochter van Rambo, de “780”.
Nu heb ik de duiven op dit hokje uitgewend, maar ze zit inmiddels al een jaar vast en ik ben dit jaar al 2 toppertjes kwijtgeraakt die uitgewend waren, dus Pietertjes stemming lijkt direct op het weer van de laatste 24 uur, namelijk storing en onweer. Ik zag ze nog een paar keer vliegen maar dan niks meer. Intussen kwam er een liefhebber uit Delfgauw een gestrand jong halen en daar stond ik even gezellig mee te kletsen. Nadat deze weg was snel de tuin weer in en kijken of er iets zat…geen “317” maar wel een “780” gewoon op haar jongen in het hok.
Vanochtend bij het eraf halen van de verduistering even een blik in het weduwnaarshok en jawel! Daar zat ie, praatjes makend en al, de “317”. Zo blijkt maar weer dat je, hoe vervelend de vlucht ook verloopt zondag (avond) pas de balans moet opmaken. Maar goed Pietertje is ook maar een mens.
Met de vroege jongen ben ik deze week 2 keer wezen rijden, 1 keer met staalblauw en ONO wind maar ook dat verteerden ze goed. De laatjes heb ik 2 keer naar de dijk gebracht, daar moet ik de komende weken snelheid op zien te krijgen.
Op dit moment ben ik goed aan het nadenken hoe ik de komende weken wil spelen. De jaarlingen hebben het zwaar en het seizoen is nog lang. Er gaat dus een kleine ploeg naar Chateauroux en de rest naar Cambrai, inmiddels ruim een kwart minder duiven dan een paar weken terug. Niet allemaal verliezen maar ook de eerste keuzes van duiven die het gewoon niet kunnen, die ga ik thuishouden voor hun partner. Het is nog vroeg, maar ik denk dat mijn gevoel over de jaarlingen uit gaat komen, gewoon te weinig kwaliteit op een paar uitzonderingen na. Komt tijd komt raad, zolang die “ouwe” steeds op tijd komen hebben we toch leuke sport elke week. Want in de breedte heb ik geen klagen dit jaar, want de tussenstanden laten zien dat ik er prima bij sta. Dus gevoel en feiten komen in deze niet altijd overeen 😉 Als pleister op de wonde pakte ik wel het “Stedelijk Kippie” met plek 75 in de uitslag, gevlogen door de “366”. Een doffertje wat ik eigenlijk al afgeschreven had, maar die de laatste weken opmerkelijk makkelijk naar huis komt op Melun, Vierzon en nu Pont. Eens kijken wat ie nog meer in petto heeft.
English 
Dutch 
