Dit was de reactie die ik van veel volgers kreeg naar aanleiding van de uitslag van gisteren, nadat ik (inderdaad eindelijk) een 1e speelde in de Krimpenerwaard. Ik schreef recent al dat dat toch wel een beetje een dingetje voor mij aan het worden was, maar dat hoofdstuk is gisteren dus afgesloten. Ik moest ook direct terugdenken aan een rijmpje wat mijn moeder vroeger regelmatig gebruikte, voor situaties die uiteindelijk ten goede keerden:
“Lang verwacht, stil gezwegen, nooit verwacht en toch verkregen.” Wanneer je hierop googled geeft het aan dat dit gebruikt werd na het bereiken van een doel, meestal na een voorafgaande moeizame periode waarin geduld betracht moest worden. Nu gaat deze spreuk ook weer niet helemaal op, want stil gezwegen past niet echt bij mij en nooit verwacht in dit geval ook niet. Juist de laatste weken had ik sterk het gevoel dat het eraan zat te komen met de jongen duiven, na eerder een 2e,2e en 3e in de kring gevlogen te hebben.
Dit weekend stond dus Morlincourt (286 km) op het programma, daarnaast had ik wat laatjes en wat jongen met achterstand op de natour Duffel (93 km) gezet. Morlincourt beloofde een spannend vluchtje te worden, met de eerste keer 2 nachten mand en dan direct ook een oostenwind. Als eerste dus wachten op de duiven uit Duffel, duidelijk was hier wel dat er ook wat Zuid in de wind zat, want de eerste duiven drukte af boven de 1500 meter. Hier duurde het even voordat de “643” viel, die uiteindelijk net bij de 1e 100 in de kring vloog, dus geen rol van betekenis daarin. Uiteindelijk waren de 8 duifjes vlot thuis en daar ging het bij deze vlucht om.
Om 8.30 werden de jongen in Morlincourt gelost. Mijn inschatting was dat er tussen 12.05 en 12.10 duiven gedraaid moesten worden om mee te doen. Bij de eerste meldingen zag ik dat de westkant 1330 gedraaid werd en aan de westkant 1285, ik hoopte hier een duif net boven de 1300 meter te kunnen pakken. Op `10 komt er, zoals verwacht, iets uit het westen een duif aandraaien die vlot op de plank valt en 1298 meter laat noteren, dat lijkt me een prima snelheid voor hier. Het blijkt de “613” te zijn, die al eerder zijn neus heeft laten zien. Dan een gaatje van 2,5 minuut waarna de zus van de 613, de “653” zich meld. Weer een klein gaat waarna er 4 vallen in 1 minuut, dan stemt me tevreden want we zien verder geen veer gaan. Daarna druppelen ze gestaag door en na een half uurtje heb ik er 23 van de 43 in de klok zitten. Met een 50 minuten zijn dat er 30, dan valt het stil. Mijn gevoel dat ik er goed bijzit wordt bevestigd als ik naar de meldingen kijk, maar liefst 6 bij de eerste 10 gemeld. En, belangrijker nog, ook de 1e gemelde met een behoorlijk gat naar de 2e gemelde. Zou het dan toch?
Altijd leuk om alvast de enthousiaste reacties binnen te krijgen zowel per app als via de telefoon en ondanks het feit dat ik graag die eerste wil winnen ben ik dit keer echt tevreden over de performance. Natuurlijk zit ik aan de goede kant met O in de wind, maar dan moet het nog wel even gebeuren en dat lukt. Wat overigens wel opvallend is dat er maar heel weinig getekende voorop gepakt worden, mijn 1e en 2e kwamen als 22e en 23e en terwijl de meeste duiven uit het westen kwamen, kwamen zij pal uit het noorden. Toch via de westkant iets te gedreven doorgeschoten. De uitslag wordt uiteindelijk 1,7,10,11,13,18 tegen 1458 duiven en 28/42 erin. Dit zijn de eerste :
Dat het een pittige vlucht was blijkt wel als we op de club zijn, bij diverse liefhebbers zijn er nog genoeg onderweg. Hier moet ik er nog een enkele, waaronder een zus Patricks choice die ik eigenlijk wel graag terug wil. Maar dat er deze week wat verliezen zouden zijn had ik wel ingecalculeerd.
Zo draaien we voorlopig dus een prima jonge duivenseizoen, nu zorgen dat we het vasthouden. En zolang ze deze vorm vasthouden, geen gekke dingen doen, want vorm drukken is makkelijker dan opwekken. Komende week gaan we naar Pont st Max, ook dat beloofd een mooie vlucht te worden. De temperaturen lopen weer flink op deze week, maar lijken onder invloed van een stevige N wind op zaterdag naar acceptabele waarden te gaan. De familie is deze week op vakantie in Kroatië, dus ik heb nog meer tijd om ze optimaal voor te bereiden. En het vertrouwen was na de dip van vorige week nog groot, laat staan na de performance van gisteren.
Overigens ook nog een leuk bericht van de mini Golden Classic in Barendrecht, daar won een volle zus van mijn 1e gisteren, € 300,- euro voor de koper /schenker combinatie Richard van de Bos/H. Blaak. Hopelijk gaat ze ook de hoofdprijs nog een keer pakken.
Bij de Avirings hadden we vandaag de 2e wedstrijd, dat was van mijn kant niet best. Alle 5 de duiven waren een uur na de 1e duif weer op het hok, maar wel in de achterhoede. Nu hoeft het ook nog niet, maar zie ze liever toch wat meer naar voren 😊
Tot slot iets heel anders, mijn doordeweekse blog over Vierzon kon op veel positieve kritieken rekenen. Zoals ik al eerder heb aangeven moeten we in duivensportland meer aan de gang met data. Maar de vraag is hoe kom je eraan? Ik wil via mijn blog informatie gaan verzamelen over de verliezen bij de jonge duiven. Hiervoor heb ik een enquête gemaakt die in de volgende link te vinden is. Mijn vraag aan de lezers om deze in te vullen. Ik ga daarna, met hulp van andere liefhebbers en AI proberen om met deze gegevens een analyse te maken. De uitkomsten van de enquête ga ik via mijn blog delen. Ik realiseer me dat dit geen eenvoudige klus is maar ik ga het toch proberen. Ik eindig dit blog daarom met 2 vragen:
- Wilt u de enquête invullen?
- Mocht u een expert zijn op het gebied van AI, zou u dan willen helpen deze data zo goed mogelijk te verwerken? Stuur hierover een mail naar blaakbeheer@solcon.nl
- Wilt u de link delen in uw vereniginsgsapp?
English 
Dutch 
