Er zijn van die weekenden dat je op de vluchtdag van s`ochtends vroeg tot s`avonds laat de irritatie in je lijf hebt. Nou, zo`n dag was het gisteren helaas.
Na een weekje geen vluchten in verband met de extreme hitte mochten we deze week weer aan de bak, de eerste jonge duivenvlucht vanaf Duffel en Nationaal Chaterauroux. Ook een weekje rust voor mijn blog, maar blijkbaar zijn er mensen die ook willen lezen als er niet veel over de duiven te schrijven valt. Nu doe ik dat soms bewust niet, omdat ik dan over het wel en wee in het bestuurlijke ga schrijven. Met wat ik de laatste weken weer voorbij heb horen komen is dat maar beter van niet, want zoals iedere lezer weet probeer ik zure stukken te voorkomen. En ook feitelijk kloppende stukken komen vaak zuur over dus….. Overigens komen de lezers dit keer aan hun trekken, het gaat een lang blog worden deze keer.
Weer vliegen dus deze week! Afgelopen maandag de jongen zelf nog op Numansdorp gezet en maandagavond meegegeven naar Bavel. Numansdorp ging niet helemaal vanzelf en daar bleven er 2 van achter (inmiddels 1 van opgegeven), Bavel was helemaal mijl op 7. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat ook wel, het was raar weer, dik 7/8e bewolkt en dan voor het eerst de container, dat zijn ingrediënten voor een lastige verloop. En dat was het ook. Nagenoeg heel de dag heeft het duiven gedruppeld, `s avonds moest ik er nog 2, die kwamen uiteindelijk de volgende dag. Een aantal hadden hun zakken aardig vol, die heb ik dan ook niet meegegeven op Duffel. Al met al moet ik gewoon concluderen dat mijn jongen niet zo goed zijn als de afgelopen 2 jaar. Kan er geen vinger achter krijgen, maar ik weet wel dat het zo is.
De jongen werden volgens het bericht op de site om 9.10 gelost, waarbij mij opviel dat blauw NA groen gelost werd. Daar over denkend vond ik dat een goede keuze, met die harde W in de wind kunt je de meest oostelijke duiven het best eerder lossen. Dan als laatste de duiven van blauw, zodat de razende storm uit Gouda en Reeuwijk ook wat minder als stofzuiger zijn werk gaat doen en veel jongen verkeerd komen te zitten. Blijkbaar vond iemand in het bestuur/vervoer het nodig om de LC te overrulen en gooide deze laatste 2 lossingen om. Omdat ik een behoorlijk gebroken nacht had gehad, heb ik na het lezen van het eerste bericht me omgedraaid en ben verder gaan slapen. Omdat ik daarna nooit meer op de site kijk was ik niet op de hoogte van de vreemde move met de lossingen.
Aangezien wij voor de zon gordijnen in de serre hebben heb ik geen zicht op het hok, maar toen om 9.52 het gordijn door de wind open waaide zag ik een duif op het hok lopen….huh…! Snel naar buiten en ja hoor er vlogen er al een dotje boven het hok! In eerste instantie was ik pislink op mijzelf, omdat ik verkeerd gekeken had (dacht ik) Met een minuut of 15 zaten en 14 oude en een stuk of 20 jongen in de klok en keek ik naar de meldingen. Daar zakte mijn humeur direct in omdat ik zag dat ik op een paar seconden na de 1e in de kring miste. Nu gun ik mijn clubmaat Marcel alles, maar deze had gewoon voor mij moeten zijn ging er door mij heen. Dat werd nog erger toen ik erachter kwam dat ik helemaal niet verkeerd gekeken had maar dat de tijden veranderd waren. Dan komt bij Pietertje even het stoom uit z`n oren, het is maar Duffel maar toch.. Het wordt uiteindelijk 2,17,23 tegen 1774 in de Krimpenerwaard, wat met deze wind helemaal niet zo slecht is. Wel weer een dubbele Jopie, zowel in de club als in de kring. Verder kwamen ze best wel weer traag naar huis, ik mis er `s avonds nog teveel en de volgende ochtend zitten er pas 2. Vooral de late jongen hebben het moeilijk. De eerste 3 waren:
Bij de oude dus alles vlot thuis, hoe vroeg ze precies hadden kunnen zitten weet ik niet maar ik had de 383 weer eens voorop, die zit/zat er nog niet lekker in dit jaar. Het wordt 11/72/75 tegen 734 duiven en ik speel er 12/14 in, dus prima. Opnieuw weer een Jopie, dit keer ben ik (na 4 duiven van een clubgenoot) de 2e liefhebber die een duif op de lijst heeft. De eerste 3 waren:
-
- 383
- 129
- 047
De duiven die naar Chateauroux moesten heb ik donderdag in alle vroegte nog naar Numansdorp gebracht. De duivinnen waren binnen recordtijd thuis, de doffers deden er iets langer over. Dat dit een voorbode zou zijn voor de vlucht wist ik uiteraard nog niet, maar dat de duivinnen goed zaten geloofde ik wel. Dan wordt het wachten op Chateauroux, lastig in te schatten wat de snelheid wordt want er staat weer een variabele wind, beginnend noord, dan zuid-west en uiteindelijk stevig west, niet heel gunstig voor deze kant. Ik ging ervan uit dat ik voor een vroege om 14.45 moest draaien en dat 15.00 echt te laat zou zijn. Met een niet zo`n best humeur valt de 1e uiteindelijk op 15.04, het is New Ellen die vorig jaar op de dagfond ook al 2 keer mijn eerste was. Op het moment dat ik meld staan er pas 4 duiven in dus de schade valt (denk je dan). Dan doet de 895 haar dochter na om als 2e te vallen, vlot gevolgd door de 861 en 326. Tja, 6 duivinnen mee en 4 van de 6 thuis en nog geen doffer gezien. De 5e is dan een doffer in de persoon van de 060, daarna vallen ze zoals altijd goed door en speel ik er 11/16 in, in de afdeling zelfs 13/16. Opnieuw valt het op hoe moeizaam we ze in de Krimpenerwaard pakken, de 1e duif pakt hier een 1:50 prijs in de afdeling. De eerste 3 waren:
- 162
- 895
- 861
En hoewel ik dacht dat ik na de irritatie van Duffel geen stoom meer over had, komt die `s middags bij het afslaan opnieuw uit mijn oren. Allereerst moeten we 3 kwartier wachten op een module voordat de uitslag van Duffel gemaakt kan worden. Daarna blijkt bij de uitslag van Chateauroux dat er ook een aantal duiven niet gemeld zijn en hoewel ik er al rekening mee had gehouden wordt dit de 4e Jopie op een zaterdag. Nou ja kon er ook nog wel bij.
Is er dan helemaal niets waar we blij van kunnen worden? Zeker wel want ik schreef hierboven al dat ik clubgenoot Marcel het beste gun. Marcel is een gouwe gast voor onze club en ik help hem al een aantal jaren door kweekduiven uit te lenen en daar is hij niet slecht mee. Zo ook op Duffel, want daar speelt de “417” dus de 1e in de kring en laat dat nu een 100% Blakie zijn 
Opnieuw een mooie overwinning uit een kleinkind van Henri en Rambo.
Tot slot, deze week heb ik afscheid genomen van een aantal oude kweekduiven die helaas niet meer legden of bevruchten. Dat zijn lastige dingen. Hieronder zaten onder “My old Friend” van Henk Spiering en “Ruth” van mijn eigen kweekhok. Toen ik de duiven weg bracht reed ik nog langs het huis van Henk waar ik in de tuin een half afgebroken hok zag staan. Ik had het gevoel dat ik hem samen met de doffer een laatste groet kwam brengen, kreeg er een brok van in m`n keel, hoe maf is dat toch. En dan “Ruth”, in de week dat ik afscheid van haar heb genomen vliegen er 3 duiven, kinderen en kleinkinderen in de kop van de uitslag. Hoe bijzonder is dat!
We gaan weer poetsen komende week, zeker met de jongen is er werk te doen.
Dutch 
English 
