Afgelopen ben ik weer gestart met werken, ik vind de eerste weken/maanden van het schooljaar altijd het leukst. Iedereen is nog fris en fruitig, je gaat weer nieuwe relaties opbouwen en nieuwe uitdagingen aan binnen je werk, ik krijg daar altijd veel energie van. Deze week wordt deze positiviteit volledig overschaduwd door een ingrijpende mededeling over een oud leerling van onze school, wat betekent dat ik aankomende vrijdag een uitvaart heb. Want ook dit kan een onderdeel zijn van werken in het onderwijs, een gebeurtenis waarvan de impact me hard raakt. Het zet je met beide benen op de grond en laat zien dat veel zaken in het leven, zoals onze hobby, bijzonder relatief zijn.
Ik zal eerlijk zijn, misschien had ik dit wel nodig om het debacle van vorige week te vergeten cq. een plekje te geven. Als ik of mijn duiven niet goed genoeg zijn kan ik accepteren dat ik geen kampioen wordt. Maar de verkeerde plek in de auto, of een lossing waarbij een klein deel van de liefhebbers gedupeerd wordt vind ik lastiger te verteren. Maar man, waar gaat het over als we het wegzetten tegen het bericht wat we hebben gekregen en zovele andere zaken die er spelen in de wereld.
Of de duiven er na 9 weken goed concoursen gewoon klaar mee waren of dat de omstandigheden van vorige week een impact hebben gehad zullen we niet weten maar feit was wel dat de fut er qua training deze week ineens uit was. Uiteraard geef je er voor de laatste 2 weken nog even gas op, dus je hoopt er het beste van. De vooruitzichten waren qua weer prima, maar qua wind voor mij ronduit slecht. Het laatste stuk een W4 is op het meeste westelijke stukje van onze kring een “onmogelijke” opgave om de concurrent voor de eindzege bij de jonge duiven ( die het meest oostelijk ligt in onze kring) voor te blijven.
De snelheid van de natour liet zien dat de snelheden ook voor Saint Soupplet (345 km) dik boven de 1450 meter zouden gaan liggen. Ik hoopte dus ergens in de buurt van de 1450 meter te draaien, maar dat was toch teveel gevraagd. Ik had een paar minuten voor half 1 moeten draaien, het werd uiteindelijk op `31. Het bleek de “328” te zijn, zus van de goed presterende “617”, beide hebben nog niet gemist dit jaar EN allebei hebben ze diverse kopprijzen gevlogen. Vlot na de “628” valt opnieuw de “613” op de plank, voor de 3e week op rij mijn 2e duif, gevolgd door de “619”, die vorige week ook mijn 3e was en stevig bovenaan blijft staan als duifkampioen in de Krimpenerwaard. Daarna vallen er wat gaatjes en vind ik ze minder vlot afkomen dan eerder in het seizoen. Het wordt uiteindelijk 12,14 en 19 tegen 785 duiven wat een duidelijk beter resultaat is dan vorige week, opnieuw een bewijs voor mij dat vorige week een vervelend incident was waar ik en de duiven niets aan konden doen. Gezien de omstandigheden kan ik leven met het resultaat en eerlijk gezegd merk ik ook dat het me momenteel niet echt boeit. Dit waren dus de 1e 3 duiven:
We gaan er nog 1 week alles aan doen om ze op de mooiste vlucht van het JD seizoen goed naar huis te krijgen. Op dit moment lijkt het erop dat het een heel serieuze test wordt, want de opgegeven wind staat overwegend op N2, in Frankrijk zelfs met een vleugje oost erin. Maar het is nog geen weekend, dus we gaan het wel zien.
Komende week ook de keuzes gaan maken voor de zaalverkoop van het stedelijk Krimpenerwaard.
Zet de datum alvast in de agenda, een leuke en gezellige zaalverkoop waar best het een en ander aan kwaliteit te vinden zal zijn. Ik heb van de eerste 3 duiven van Soupplets (half)broers/zussen zitten, dit is ook het beste wat ik op mijn hok heb. Mocht u interesse hebben in deze duiven maar niet naar de verkoop kunnen komen dan kunt u bij mij of de organisatie een kooporder neerleggen. Maar zelf komen en bieden is natuurlijk veel leuker. Binnenkort zal er wel een overzicht klaar zijn waar in te vinden is wat er allemaal te koop komt. Wellicht tot de 26e september!
Dutch 
English 
