Deze week duurde het publiceren van mijn blog iets langer aangezien de definitieve PDF van de weekuitslag op zich liet wachten. Eerlijk gezegd weet ik nu nog niets, want de totaal uitslag qua kampioenschap is niet gewijzigd t.o.v. vorige week, waarbij dus 10 van de 11 vluchten tellen. Ik heb aan het bestuur Krimpenerwaard gevraagd wat nu de bedoeling is. Inmiddels heb ik ook al gehoord dat Fontenay gewoon mee telt, dus daar dat zal een dezer dagen wel aangepast worden.
Deze week stond voor mij eerlijk gezegd niet in het teken van de duiven, aangezien ik wist dat ik afgelopen vrijdag de uitvaart zou hebben van de overleden oud-leerling. Ik keek er niet echt tegenop, maar had wel heel de week gevoel dat er “iets” was, waarbij je je niet helemaal koosjer voelt. Ik vond deze uitvaart een heftige ervaring die maar langzaam uit mijn lichaam gaat. Ook dit zal weer een plekje moeten krijgen, het hoort helaas ook bij het leven van een docent. Toch was het goed om er te zijn, om met je aanwezigheid steun te bieden aan de naasten , maar ook andere oud-leerlingen en je collega`s. Gedeeld verdriet verbindt ook weer.
Deze week stond de laatste vlucht op het programma, de vlucht waar ik altijd het meeste naar uitkijk, namelijk Fontenay. Helaas ook deze week weer geen N in de wind dus het beloofde weer een snelle rit te worden. De voorbereiding was deze week rommelig door het weer en mijn rooster, ik heb ze uiteindelijk op donderdag ochtend nog op Numansdorp gezet en dat lapje liet wel zien dat ze nog steeds goed waren.
De natour liet snelheden zien dik boven de 1650 meter, ik ging er vanuit dat dit niet gehaald zou worden vanaf Fontenay omdat er in Frakrijk nagenoeg geen wind stond. Mijn inschatting was rond 14.15 duiven, dit zou even boven de 1500 meter zijn. Nou daar zat ik aardig naast dus. Terwijl ik aan een vriend die kwam letten stond te vertellen over de uitvaart, komt er op `10 uit de goede hoek een duif aan die vlot op de plank valt, weer de “628” die vorige week ook al mijn eerste was. Heel even is er euforie, maar als er binnen 30 seconden (al vanuit het noorden) 1,2 nee 3 duiven boven het hok draaien weet ik genoeg, dit zijn geen heel vroege duiven. Direct zie ik ook een grote groep overkomen dus de teleurstelling is er toch even ook al had ik me voorgenomen dit niet toe te laten, gezien de gebeurtenissen van de afgelopen week. Waar ik vorige week het gevoel had dat ze elkaar wat trager opvolgden dan normaal, was daar nu geen sprake van, want binnen 25 minuten zaten er 22 in de klok. Bij het afslaan had ik er 29 van de 30 thuis en om 17.00 uur kon de klep dicht. Het feit dat alle andere liefhebber die ik sprak op dat moment nog maar 70-80% thuis hadden geeft eens te meer aan dat de jongen echt super zijn dit jaar. Ze komen als raketten, alleen de nabrander is defect. Net dat laatste duwtje om een topnotering neer te zetten ontbreekt. Uiteraard kan het in het soort zitten, ik ben benieuwd of de laatste investeringen daar volgend jaar verandering in gaan brengen. Het wordt in de Krimpenerwaard 8,11,13,14,22 etc. tegen 639 duiven en met 24/30 in de prijzen wordt ik dik grootmeester. Dit zijn de eerste 5 duiven:
Vrijdag tijdens het inkorven voor de natour, werd me verteld dat ik te negatief over mijzelf schrijf, als dat zo overkomt is dat niet de bedoeling. Ik leg de lat gewoon hoog en ga niet te snel zeggen dat het goed is. Want duivensport gaat, zoals ik het zie, over vroege duiven en niemand weet wie 8,11 en 12 deze week had. Je wordt (soms) gefeliciteerd als je een 1e in de kring vliegt, niet als je grootmeester wordt of een kampioenschap wint (of je moet 1e nationaal worden) Dat klinkt misschien zuur maar ik lees (en las in het verleden op FB) teveel mooie berichten over super uitslagen waarbij ik dacht… ja je hebt een vroege duif, maar verder is het ruk. Maar laat iedereen zijn duivensport beleven zoals hij of zij wil.
Want laat ik helder zijn, ook al ben ik (onaangewezen) geen kampioen geworden (dat heb ik zelf maar even uitgerekend 😊), ik durf hier hardop te zeggen (en hier te schrijven) dat mijn jongen het beste waren in onze kring dit seizoen. Want bij kampioenschappen moet ook alles een beetje mee zitten, weersomstandigheden heb je nu eenmaal niet in de hand. Ik ben bij de jongen 2e onaangewezen, 1e aangewezen geworden, heb de 1e en 2e (of 3e) duifkampioenen met de 619 en de 613 en er staan 5 jongen bij de 1e 25 duifkampioen in de kring.
Ik heb nog een mooie ploeg jongen over, weer een kleine 45 wat ik eigenlijk ieder jaar over hou. Daar zitten er een paar bij die fysiek niet voldoende hersteld zijn van een klapper, maar er is weer wat te kiezen dit jaar. Maar omdat ik bij de oude duiven streng ben geweest heb ik voldoende ruimte om de meeste hiervan volgend jaar een kans te geven, maar dat bepaal ik altijd pas na de rui. Komt tijd komt raad.
Zoals ik vorige week al aangaf gaan er 3 jongen van mij naar de verkoop van Stedelijk Krimpenerwaard, die zijn de ringnummers, klik erop en je krijgt de stamboom te zien. Heeft u interesse in 1 van deze jongen maar kunt u niet bij de verkoop zijn, geef dan even een kooporder door aan de organisatie of aan mij. Ik sta in voor alle drie de duifjes, dus ik zou zeggen pak je kans 😉
Ook staan er in de “Te koop” rubriek nog wat jonge duiven die er momenteel zitten, kijk even of er iets voor je bij zit.
Ik hoop deze week wat meer te horen over de JD enquête, ik heb een AI specialist bereid gevonden om mij hiermee te helpen, zodra er meer bekend is meld ik me weer.
In Slovenië zit de 1e finale 500 km erop, er waren 1800 duiven mee en die 2 van mij waren 212e en 308e in een pittige race. Tijdens het schrijven is de 2e finale bezig, er zijn nu 250 van de 1160 duiven thuis, maar nog geen Blakie. Er is nog 1 500 km race te gaan, maar dit seizoen lijkt zonder enig resultaat dood te bloeden. Het kan ook niet altijd feest zijn. Genoeg 1 hoks races nog te gaan, eens kijken of het daar wel lukt.
Wel hadden we meer geluk bij de mini Golden Classic in Barendrecht, opnieuw was de “680” daar op tijd om € 300,- op te halen, Richard (van den Bos) en ondergetekende zijn er content mee. Overigens zaten de 3 broers en 1 zus die ik nog op mijn jonge duivenhok heb van de “680”, bij mijn 1e 11 duiven, dus deze omstandigheden en afstanden ligt de familie blijkbaar 😊

