Deze week twijfelde ik over de titel van mijn blog, want ik had er ook van kunnen maken “Weer wat geleerd; deel 2”. Waarom dat zo is leest u wel.
Deze week stonden er weer 2 vluchten op het programma, Quievrain (181 km) voor de jongen duiven en de laatste midfondvlucht Saint Soupplets (345 km) voor de oude duiven. Het weer zag er prachtig uit en het beloofde een keer een probleemloos daagje te worden qua lossing en thuiskomen van de jongen. Gelukkig was de wind van W naar Zw gedraaid, wat mijn kansen op een tijdduif duidelijk groter maakte. Maar eerlijk is eerlijk, als je jongen goed zijn maak je je niet zo druk over wind en ligging, dan zijn ze er gewoon. En mijn jongen zijn goed momenteel. Ze trainen heel goed en storten zich na de training snel naar binnen om zich vol te vreten. De overgebleven 10 vliegduivinnen trainen gewoon een vol uur hard met de jongen mee.
Bovenstaande klinkt toch best wel wat anders als alle voorbeschouwingen over de jongen die ik geschreven heb, want ik vond het dit jaar maar niets. Duurde lang voordat ze goed gingen trainen en de manier waarop ze naar huis kwamen met opleren was ook niet wat ik ervan gewend was. Maar goed de praktijd is dus weerbarstiger, er zit ineens vorm op en dan is duivensport niet zo heel moeilijk blijkt maar weer eens. Veel kijk heb ik er dus niet op, je moet je duiven niet te snel afrekenen, zeker niet voor het seizoen. De jongen werden om 8.00 uur gelost, niet zoals eerder vermeld stond blauw en groen apart los maar tegelijk. Voor mij weer een onbegrijpelijke manier van communiceren want er is afgelopen jaar gewoon over vergaderd en na de eerste 2 jonge duivenvluchten zou er gelost gaan worden als rood/wit in 1 en blauw/groen in 1. Geen enkele discussie dus zou je zeggen, maar in duivenland vinden we het normaal om tijdens het seizoen gemaakte afspraken voor het gemak maar even te vergeten. Uiteindelijk werd de afspraak dus gehandhaafd en werd het blauw/groen tegelijk.
Ik verwachtte dat de snelste duiven wel boven de 1500 meter zouden gaan draaien en dat zou rond de klok van 10.00 hier duiven zijn. Net even voor 10 zien we 2 duiven overgaan die qua snelheid en richting wel eens van onze lossing zouden kunnen zijn. Achteraf bleek dit niet zo te zijn want deze zouden dan 1525 maken en die snelheid werd niet gehaald. Op 10.02 komt er uit het noorden! een jong aanzetten die na rondje op de klep landt, 1480 meter zie ik op de klok. Enige teleurstelling heb ik wel want ik ga er dan nog vanuit dat ik 30-40 meter tekort kom op de snelste. Daarna is het verloop duidelijk anders dan de eerdere weken, met kleine gaatjes komen er binnen 3 minuten 5 thuis. Dan valt een gat van 3 minuten waarna en 3 bijvallen en dan weer een gat van 4 minuten voordat de duiven langzaam door gaan vallen. Met een halfuurtje zitten er 22 van de 43 in de klok, maar 1: 3 is het dan nog niet afgelopen. Op het moment dat ik naar de meldingen ga kijken word ik toch wel verrast door het feit dat de eerste 5 duiven gewoon heel mooi op tijd zitten, zowel in de kring als in de Gouwe. Wat wel opvalt is dat de duiven die het al 3 weken laten zien vandaag beduidend later en een aantal te laat zijn. Uiteindelijk wordt het 3-8-13 tegen 1800 duiven in de Krimpenerwaard en speel ik er 27/43 in de prijzen. Als ik kijk naar de totale lossing dan vliegt de “635” een hele nette 23/8636 van de totale lossing en dat is met deze wind en mijn ligging gewoon een hele knappe prestatie. De eerste 3 waren:
Uiteraard een Rambootje voorop, echter als 2e en 3e wat bijgehaalde duiven. De 2e is uit een koppel wat ik “Zeeuwse Hoop” heb genoemd, duiven van de Zeeuwse maten Erwin en Patrick. De 3e duif is het eerste succesje van de duiven van combinatie de Hoogh, van de 8 aangeschafte duiven heb ik er nog 7 zitten, 5 waren er mee op de vlucht, 2 hebben een krasje en gaan we op de natour proberen te spelen. `s Avonds zijn 42/43 jongen thuis, vanmorgen kwam de laatste strijder ook weer terug, so far so good.
Over de oude schreef ik vorige week al dat ik die wat anders zou spelen de laatste 2 weken, er gingen er 14 mee waarbij ik mijn beste 6 oude thuis heb gehouden om die in principe op nationaal Vierzon te spelen. Deze nationale had een prachtige vlucht kunnen worden als deze zowel in Oost als Zuid West gewoon mee had mogen tellen voor de nationale kampioenschappen. Maar nee, ineens zijn we van de regels in de duivensport. Omdat de genoemde afdelingen zelf besloten hebben om E25 eruit te gooien telt de reserve vlucht niet voor de nationale kampioenschappen, want er was geen landelijk code rood. Man man, zitten er eindelijk afdelingsbesturen die tegen de stroom in beslissingen durven nemen in het belang van de DUIVEN, worden de leden voor deze voortvarendheid gestraft. Ja ik ben van het volgen van de regels, maar hier had veel genuanceerder naar gekeken moeten worden. De enige reden die ik kan verzinnen voor deze move is dat het huidige NPO bestuur de bui alweer zag hangen. Zou een liefhebber uit ZW of Oost kampioen worden dan zal dit waarschijnlijk weer tot rechtszaken geleid hebben, want tja, de NPO heeft de regels niet gevolgd. Zaak dus om ervoor te zorgen dat je in het reglement een ontsnappingsclausule inbouwt waardoor je dit soort beslissingen kunt nemen zonder gedoe achteraf… maar dit even terzijde 😊
Ik hoopte op een verrassende uitschieter bij de oude omdat er een paar nieuwe koppels gevormd zijn, maar die kwam er niet. Het ging overigens veel harder dan ik had ingeschat, maar een minuutje 10 te laat komt als 1e de 047 weer aanzetten. Die heeft wel zin om naar huis te komen sinds hij een nieuwe liefde heeft echter hij zal niet snel knettervroeg zitten. Binnen 5 minuten vallen er 8 duiven bij die zich allemaal 1:4 in de prijzen vliegen dus dat is op zich prima, wetende wat ik thuis heb gehouden. De eerste 3 waren:
Binnen een half uurtje zijn er 14/14 en kan de klep dicht.
Komende week een ploeg klaarstomen voor Nationaal Vierzon. Ik heb daarvoor een plan bedacht waarvan aankomende zaterdag zal blijken of het gewerkt heeft. Zo niet, jammer maar dan is dat weer wat geleerd deel 3, maar ik heb er wel vertrouwen in
Inmiddels loopt het oude duivenseizoen op zijn einde, ergens ook maar goed ook want je voelt altijd dat in deze fase van het seizoen, op welk gebied dan ook, de lontjes korter worden. Als dan, niet voor het eerst, de rekensystemen en modules niet meewerken moet je er niet gek van opkijken dat je wat van deze modules ziet vliegen in plaats van de duiven en dat de rekenaars met rood aangelopen hoofd in de rekenkamer zitten… niet van de drank maar van de frustratie. Gelukkig kunnen de meeste melkers en vrijwilligers ook goed relativeren, want anders zouden weinig doorgaan met deze bij tijd en wijlen achterlijke hobby.
Tot slot nog 2 mooie referenties. Clubgenoot Marcel had z`n jongen weer goed en had met de 5e en de 7e in de Krimpenerwaard weer 2 Blakies mooi op tijd. De 417 had zich al eerder laten zien, nu was ook de 426 van de partij. Beide zijn weer kleinkinderen van Henri. Overigens speelde de “654”, kind Henri, ook een mooie 26/1800 bij A.R. Niet heel vroeg natuurlijk maar A. z`n tijd gaat nu komen als we het mogen geloven 😉 Wel sleepte het duifje hiermee de hoofdprijs van de dag in de wacht bij de Loetrace, dus er was sowieso iemand blij haha. Zo speelden er dus 5 Blakies bij de 1e 10 in de kring en dat is zeker mooi. Op naar volgende week!
English 
Dutch 
