Na de deceptie van vorig weekend en mede daardoor weer een laat blog, deze week weer een “normale” vlucht. En wat is dan normaal, nou alle duiven redelijk vlot thuis, geen knaluitslag en uiteraard zou ik bijna zeggen, weer Jopie in de club. Oh ja en mijn blog weer snel op de site. Nagenoeg elke maandag krijg ik appjes wanneer ik nog niet gepubliceerd heb, ook in de club werden er al opmerkingen gemaakt. Wees niet bang, ik schrijf altijd, in goede en slechte tijden alleen is de inspiratie bij slecht wat minder en iig niet zo positief geladen als bij goed haha. En de zaag die mij elke week doorzaagt begint inmiddels wat bot te worden, dus misschien wat minder zagen en wat meer schouderklopjes (iig voor de duiven). Overigens eindig ik uiterst kritisch, dus u bent gewaarschuwd.
Maar eerst even naar de titel, want wat is dit nu weer zult u denken. De laatste 2 weken kwam er steeds een jonge duif in zijn eentje thuis. Nu gebeurt dat wel vaker maar ineens realiseerde ik me dat er elke een stadsduif bij zat, Larry Ladage dus.
Ik heb het even in de gaten gehouden en ja hoor, `s ochtends na de training was de 302 weg, `s avonds kwam hij weer eten en viel dan op het hok samen met Larry. Aangezien me dit niet handig leek heb ik Larry helpen verhuizen naar een andere woonplaats en gaan we eens kijken of we de 302 de komende weken gewoon elke dag thuis krijgen. Overigens geeft het wel te denken, als zelfs de stadsduiven het verschil niet meer zien ligt hier misschien een oorzaak van het nog niet bijzondere presteren dit jaar, mijn duiven lijken teveel op de Larry`s van deze wereld 
Ik schrijf in de intro ook “normaal” naar normale vluchten waren het uiteraard niet. Dat kon je ook wel zien aankomen met die hitte in Frankrijk en op de vlieglijn plus daarnaast ook nog een OZO wind. Mijn plan aan het begin van de week was als volgt, klein ploegje naar Lamotteballen, klein ploegje naar Quievrain en de rest (beste deel van de ploeg) zaterdagochtend vroeg op 50 km zetten. Reden hierachter was simpel, ik wilde voor mijzelf en de duiven weer in een positieve flow komen en de duiven vertrouwen laten tanken. Uiteindelijk werden het er 10 voor de dagfond en ging de rest naar Quievrain, na een uitgebreide analyse van het weer. Klein beetje spanning zat daar wel op, want in 2023 heb ik dit ook een keer gedaan, ik speelde toen op Niergnies m`n bovenste 2 kwijt (met oa een 1e in de Gouwe) en 4 belofte volle jaarlingen.
Ondanks die spanning stond ik toch wel relaxed op de duiven te wachten, niets moest alleen maar vlot naar huis. Met de eerste meldingen vanaf de kust met 1500 meter weet je dat de echt vroege hier 100 meter langzamer gaan. Dat zou voor mij rond 9.31 draaien zijn, dat werd uiteindelijk `36. Een doffer die als jonge duif mijn eerste was van Fontenay, was nu ook als 1e op mijn hok. Eigenlijk wilde ik die ook spelen op Lamotte, maar goed die krijgt zijn kansen nog wel. Op Chateauroux had ie een staartprijs, maar hij heeft inmiddels een nieuwe liefde dus wie weet. Daarna kwamen ze af met gaatjes, mijn 2e was de 852 een rekenduif op de vitesse, een prachtig krasduivinnetje uit het Blaak-Bos koppel.
Daarna werd ik verrast door de 119, die ik op deze vlucht weer ingepast heb. Vrij vlot waren er toch 22/23 thuis, een klein uurtje later volgde de 066 als laatste die dit jaar op Pontoise nog mijn 1e was. Dit waren mijn eerste 3
Toen was het wachten geblazen op Lamotte, mijn inschatting was dat de eerste duiven 1300 meter zouden kunnen halen. Ook hier stond ik redelijk ontspannen te wachten in een pittig zonnetje. Als je niet je sterkst mogelijke ploeg speelt hoop je uiteraard nog steeds op die verassing maar ben je wel reëel. Naarmate de minuten weg tikten daalde het besef in dat het echt een kraker was. Maar liefst 30 minuten te laat zie ik redelijk uit de goede hoek 3 duiven aankomen waar er 1 uitsteekt en in 1 lange streep op de plank valt, ZO wind is hier de ideale wind om mooi te vallen. De kop is eraf, het blijkt de 061 te zijn, ook weer een Blaak Bosje. Ik ben nog niet bij het hok of nummer 2 hangt er al, het blijkt de ervaren 22- 146 te zijn, niks aan te zien en druk koerend op de plank. Deze doffer krijgt binnenkort een naam, omdat ik weer diverse leerlingen mag/moet vernoemen.
Terwijl ik naar hem staat te kijken valt er uit m`n rug een 3e duif op de plank, de 053 die ik als eerste had op Chateauroux en nu als bovenste de mand is ingegaan. Niet normaal zeg ik tegen Petra, wat is dit 3 duiven in anderhalve minuut. Nee hoor roept ze komt er nog 1, het blijkt de 059 te zijn, nestzus van de schaliedoffer die 2 weken terug op Chateauroux mijn 2e was. 4 duiven binnen 2 minuten hoe dan? Te laat ja dat wel maar toch alle 4 dik 1:10 onder deze pittige omstandigheden. Wat wel opvalt is dat de jaarlingen eraan getrokken hebben en de 146 echt fris is. Je ziet dat de ervaring telt, deze maakt zich niet druk meer en komt op de automatische piloot naar huis. Je ziet in de uitslagen ook dat je het toch moet hebben van jaarlingen en 2-jarigen, ook weer iets om mee te nemen met de selectie. Daarna vallen er grote gaten maar bij het afslaan heb ik er 8/10 `s avonds 9 van de 10 en de volgende ochtend op tijd 10/10. Dit waren mijn eerste 4
Ondanks het feit dat niemand me zal feliciteren met de uitslagen is de missie geslaagd. Alle duiven thuis en vertrouwen getankt. Komend weekend gaan alleen de duivinnen naar de midfond, zou geen gek idee zijn om deze wat in te korten. Het is een zwaar seizoen voor de duiven en als je ook de laatste 6 weken nog mooie aantallen duiven wilt hebben zul je daar wel over na moeten denken. Maar gelukkig hoef ik dat zelf niet meer te beslissen 
We kregen nog een mooie referentie uit Brabant, daar vloog de combinatie Proosten met de 929 een 12 van de afdeling op Issoudun. Deze dame kwam wat traag op gang dit jaar, maar heeft nu 3/3 op de dagfond en staat er mooi bij in het Rayon.
Komende week zowel op dinsdag als zaterdag een africhting met de jongen, eens kijken of ze zo goed naar huis blijven komen als tot nu toe.
De kweek zit er inmiddels op hier. Er liggen nog 2 koppels prachtige jongen, bij Rambo en bij My Old Friend.
Deze jongen ga ik uitwennen en zelf mee kweken. Bij My Old Friend liggen verse eitjes, mocht je interesse hebben stuur dan even een PB.
Tot slot had ik toch nog wel wat teleurstelling op zaterdag, ondanks de prima verlopen vluchten voor mij. Als NIC proberen we er alles aan te doen om het de liefhebbers naar de zin te maken en NIC vluchten zouden de sport in de regio moeten verbroederen. Ik kan me nog herinneren dat William in 2018 een Chateauroux won in het NIC met een prachtige vroege duif in de afdeling en sector ( 31e tegen 12500 duiven, daar kan ik alleen nog maar van dromen haha) De club zat vol, Bob hield een speech en het applaus was klaterend. Hoe anders was het zaterdag. De rekenaars en andere vrijwilligers die o.a. voor de gratis prijzen hebben gezorgd werkten zich in het zweet voor 1,5 man en een paardenkop (excuses voor wie zich beledigd voelt) Tuurlijk waren er excuses gezien het feit dat Pau nog liep en er ook van Lamotte nog veel duiven onderweg waren. En respect voor die liefhebbers die wel kwamen afslaan, ook als ze nog terug moesten naar Pau of nog geen veer thuis hadden. Maar we draaien in ons NIC een 6e in de sector en er zijn 3 paar handen voor op elkaar gegaan. Om maar te zwijgen over de met liefde klaar gemaakte extra prijzen, die moesten met Jan en alleman meegegeven worden om op hun bestemming te komen. Ik vond het armoe troef en het voelde voor mij ook niet goed. En ik hoef niet voor een ander te spreken, maar ik weet dat meer aanwezigen zaterdag, er hetzelfde gevoel bij hadden. Iets om over na te denken met elkaar!
English 
Dutch 
