Deze week stond Melun op het programma, 391 km voor mij. Aan het begin van de week stond de wind op N2-3, dus dat beloofde een mooi vluchtje worden. Helaas, zoals heel het jaar al was het 5 dagen later een W4 geworden, dat betekent normaal gesproken een kansloze missie hier. Geen idee wat ik deze week (opnieuw) verkeerd gedaan heb, maar het was echt baggerslecht. De meldingen lieten zien dat 1500 meter mogelijk moest zijn, dus dat zou 11.50 duiven op de plank betekenen. Ik ging ervan uit dat ik dat niet zou halen, maar rond 11.00 zou wel mogelijk zijn….toch. Nou vergeet het. Ik heb meer dan een kwartier lang duiven over zien komen, voordat mijn eerste, geloof het of niet met W4, uit het westen aan komt. Het is weer de “895” die echt geen vroege prijzen gaat vliegen als het hard gaat en ze komt ook vandaag 60 meter tekort op de 1e in onze kring. Laten we het maar houden op gebrek aan kwaliteit en vakmanschap want het wordt , ja ja u leest het goed, 66,153 en 188 tegen 1025 in de Krimpenerwaard. Zegge en schrijven 1 1:10 prijs… tja wat lul je dan nog. De eerste 3 waren:
In de club vliegt degene die de 1e vliegt 70% in de prijzen, de nummer 2 60% en de schrijvende pannenkoek, die in de vereniging met de 16e begint, 74%. Heb je, op zn Rotterdams gezegd, geen klote aan maar het maakt het nog de uitslag nog verwarrender. Puin ruimen en weer verder…
De jongen heb ik afgelopen week weer weg gebracht, zeker de latere hadden behoorlijk moeite met de 6 kilometer lap, maar was een mooie leerschool want ze kwamen 1 voor 1 tuis. Maandag nog een keer naar 20 kilometer met de vroege en in principe s `avonds de mand in voor de 1e containervlucht met de afdeling. Ze hebben dan minder opleiding gekregen dan de laatste jaren, maar misschien is dat wel goed want wat ik over hou is blijkbaar ook bagger.
Daarnaast hebben al de jongen dit weekend 2 nachten mand op eigen hok gehad, eten en drinken in de mand en ont stressen zorgt ervoor dat ik denk ik elke jaar veel jongen over hou.
Na dit weekend denk ik overigens wel dat overhouden leuk is, maar zonder kwaliteit heb je er geen ruk aan.
Uiteraard zijn er weer voldoende referenties van mensen die wel weten hoe je met mijn duiven duiven om moet gaan.
Pieter Timmer, spelend in ZHO kreeg in `23 op een bonnetje de “904”mee. Buiten dat de duif zelf al diverse kopprijzen vloog, is hij inmiddels ook vader van vroeg vliegende nakomelingen. Deze week vloog hij de 34e tegen 13675 duiven provinciaal . Daarnaast vloog Theo Onderwater met de “485” een 1e in de club tegen 136 duiven maar ook de 1e tegen 4137 duiven in Rayon West. Overigens was dit al de 3e keer dat de “485”een 1e in de club vliegt. Deze “485” komt uit de “101”, die Theo van mij kreeg, aangezien ik weer een koppel jongen uit een topper van Theo kreeg. En hier komt de Pannenkoek in het kwadraat om de hoek, zowel de moeder als de vader van de “101” zitten hier niet meer op de hokken. Tja, als je er zo weinig kijk op hebt moet je je afvragen of je wel de juiste hobby hebt gekozen.
Ik ga gezellig met Petra uit eten vanavond en na een dozijn goudgele rakkers ziet de wereld er waarschijnlijk weer heel anders uit 
Das maar goed ook, want anders zouden er na dit weekend maar weinig veren meer op de hokken zitten.
English 
Dutch 
